Gehoor geven aan je ingevingen

Het is het land dat het langst op mijn lijstje staat van plekken die ik graag nog wil bezoeken. Indonesië. Toch is het er nog nooit van gekomen. Het komt omdat het echt zowat aan de andere kant van de wereld ligt, waardoor ik tot nu toe toch bestemmingen met minder lange reistijd voor heb laten gaan. Maar de wens is er nog steeds. Nu we zo op onszelf aangewezen zijn in deze tijden van de coronacrisis, heb je ook meer tijd voor bezinning. Je staat stil bij hoe je leven er nu uitziet en wat je het liefste zou doen, zodra de maatregelen worden ingetrokken. Bij mij kwam daar een heel duidelijk antwoord uit voort: ik wil eindelijk die reis naar Indonesië gaan maken!

Een aangeboren fascinatie

Ik weet eigenlijk niet eens precies hoe het komt dat ik al van jongs af aan graag naar dat land wil. Ik heb er nooit een spreekbeurt over gegeven of er op andere wijze ooit mee in aanraking gekomen. Of ik moet het vergeten zijn. Toch kan je dat soms hebben: dat je een aangeboren fascinatie voor iets kan hebben. Zoals de behoefte hebben te gaan zingen, terwijl je niet uit een muzikaal gezin komt. Hoe het kan, is een mysterie. Ik vind het op een of andere manier een geruststellende gedachte dat dat fenomeen blijkbaar bestaat. Dat niet alles uit te leggen of te herleiden tot een bepaalde aanleiding is. Het doet me beseffen dat je bepaalde dingen hebt meegekregen, zonder dat dit iets met dna of je opvoeding te maken heeft. Een liefhebberij helemaal voor jezelf die je gratis en voor niks hebt meegekregen. Waar je als het ware naartoe wordt geleid, alsof er toch een soort bewegwijzering in het leven is. Je ziet alleen geen bordje met pijltje staan, maar je weet dat je iets moet doen of ergens heen moet, omdat je dat op een of andere manier zo voelt. Een cadeau!

In actie komen

Nu moet ik denken aan een programma dat ik een keer op tv zag. Iemand had een probleem en ging in gesprek met een psycholoog. Deze persoon vertelde haar dat ze altijd al vrijwilligerswerk in haar buurt had willen doen, omdat ze erg graag iets wilde bijdragen aan haar gemeenschap. Die psycholoog zei haar toen: als we de wensen en ideeën die we hebben negeren, zullen we nooit voldoening voelen. Neem die wens daarom serieus en geef er gevolg aan. Je krijgt die ingevingen niet voor niets: die krijg je omdat ze iets goeds aan je te geven hebben. Nu bedenk ik me dat het me waarschijnlijk zo is bijgebleven, omdat ik dat besef ook nodig had. Oftewel: je hoeft je niet af te vragen waarom of waar het vandaan komt, volg simpelweg je intuïtie. Vertrouw daarop. Daarom ben ik nu in actie gekomen. Hoewel ik door het coronavirus op dit moment de reis nog niet kan boeken, kan ik me wel alvast goed inlezen en bepalen welke eilanden ik graag wil zien. Ook ga ik contact opnemen met een reisorganisatie over de rondreis Indonesië die ik wil maken, zodat ik me kan laten adviseren. Alleen al door deze beslissing genomen te hebben, valt er iets op zijn plek! Ik hoop dat deze blog jou ook inspireert gehoor te geven aan jouw ingevingen!